amerigo.nl


Toen hij op een regenachtige middag Whitehall afgeslenterd kwam, tussen die kolossale architectuur van de macht, waar de Horse Guards als balderende hoenders onbegrijpelijke dansen opvoerden, besloot hij om binnen te lopen in de Westminster Abbey, waar hij nooit geweest was.
Het was er vol buitenlandse toeristen en dagjesmensen uit de provincie. Hij had een gids gekoch, uitgevoerd in het paarsig soort rood dat men alleen in Engeland ziet, en daar overal. Alleen al in het middenschip tot de ingang van het koorgaf de plattegrond honderdzeventig graven aan van de bloem der natie uit zes eeuwen, zodat hij het boekje maar dichtsloeg. Overal in de bodem, de muren en tegen de pilaren sculturen en teksten ; in de kapellen stonden de beelden en tomben opgesteld als tijdens de kijkdag van een tweederangs meubelveiling. In de nauwe doorgang langs het koor lagen de doden achter elkaar, zoals soms de patiŽnten op brancards in de gang bij de operatiezalen, maar san achterover in marmer op hun sarcofagen, onder definitieve narcose. Hij stelde zich voor, hoe de toestand hier zou zijn op de Jongste Dag, als zij allemaal uit hun graven verrezen en kennis met elkaar maakten, de honderden helden en edelen en kunstenaars : de chicste club van het Verenigd Koninkrijk.


de Aanslag - Harry Mulisch, 12de druk, 1983, 134, 135
Erwin Nas - kunst, cultuur & reizen - amerigo, 2017