amerigo.nl


Ook kon zij armen en benen in martelende standen naar achteren draaien, maar zodra alles was teruggebracht binnen de grenzen van het mogelijke, was Liesje weer meer dan een pop. Dan was zij bovendien een meisje, net als zijzelf, een meisje dat haar verstond, en voor wie zij was wat haar moeder was voor haar, zodat zij tegelijk zelf Liesje was. En beiden, Liesje en Liesje, werden bedreigd door dat afzichtelijke monster, dat zich soms in de schaduwen van de overgordijnen verborg maar vaak ook ergens bij het plafond rondzwierf, zonder zich ooit te vertonen : de Hooblei.


bron : Ontdekking van de Hemel - Harry Mulisch, 4de druk, 1992, hoofdstuk 20, de Hooblei, blz 255
Erwin Nas - kunst, cultuur & reizen - amerigo, 2017