amerigo
boeken over kunst & cultuur en reis boeken

Lohegrin

zoon van Parsival

Wanneer Wolfram von Eschenbachs omstreeks 1200 voltooide Parsifal in feite volledig af is, volgt er nog een apart, ofschoon niet breed uitgewerkt verhaal over Parsifals zoon Lohengrin. Gezien u de tekst wel niet bij de hand zult hebben, laat ik hem hier volgen, losjes door mij vertaald. - Hubert Lampo

Lohengrin groeide op in mannelijke kracht,
ver van al wat onoprecht kan heten
en éénmaal wetend wat ridderlijkheid is
oogstte hij lof als dienaar van de Graal.

Zeg, wil je hierover meer nog horen ?

Later heerste er over een land een edele vrouw
in wie geen zweem van valsheid was
doch wie adel en rijkdom tot erfdeel strekten
en beide met wijsheid beheerde.
Kuisheid legde haar drift het zwijgen op
doch vele edelen wensten haar tot bruid,
dragers van doorluchtige kronen
en menig vorst in afkomst haar gelijk.
Haar deemoed echter was zo groot
dat zij geen aandacht hieraan schonk.
Veel graven uit haar gouwen
begon het nochtans te vervelen.
Waarom toch nam zij geen besluit
en koos een bruidegom haar waardig ?
Zij leefde vroom, in Godsvertrouwen
het slecht humeur harer vazallen ten spijt.
Geplaagd omdat zij haar onschuld behoedde
ontbood zij ten slotte de groten in het land.
Uit verre streken meldden zich
boodschappers aan doch zij vezekerde hen
op de door God gezondene te wachten
wiens liefde zij niet zou weerstaan.
Deze vrouw was hertogin van Brabant.
Vanuit Munsalvaesche werd nu gezonden
en door de zwaan tot hier geleid
die hiertoe door God was uitverkoren.
Te Antwerpen zette hij voet aan land.
Nimmer werd zij door hem ontgoocheld
want steeds trad hij derwijze op
dat het volk zijn schone inborst prees
en ook zijn moed in door hem bereisde landen.
Hij was hoofs en bovendien ook wijs
en trouw en een hoogst ridderlijk man
zonder lafheid en tegen elk kwaad gekant.
De landsvrouwe ontving hem voorkomend.
Hoor nu wat hij haar zeggen wilde.
Dat konden armen zowel als rijken horen
want zij stonden er omheen geschaard.
"Vrouw hertogin", zo klonk zijn woord.
"ls het mijn plicht uw land te regeren
zo geef ik er een even machtig rijk voor op.
Luister dus naar de voorwaarde die ik stel
want het is de wet om hier te blijven.
Gij zult mij nooit vragen wie ik ben
maar mocht die vraag op je lippen komen
dan moet zij 't einde van onze liefde zijn.
Sla je ooit deze afspraak in de wind
dan waarschuwt God zélf mij voor wat hij weet."
Het verwachte woord werd hem gegeven
maar later zou zij het uit liefde breken.
Thans nog was het de eed van gehoorzaamheid
waaraan zij steeds hoorde te denken
wat hij haar zeggen of verzwijgen mocht
en zo lang God haar bij zinnen liet.
Die nacht schonk zij hem haar liefde
en zo werd hij Hertog van Brabant.
De bruiloft bood een rijk vertoon
en menig heer ontving een leengebied
naar rede en overleg door hem verdiend.
Later zou hij een wijs rechter blijken
dapper waar men er een rídder on vraagt
en lauweren winnend in menig tournooi.
Hun liefde schonk hen mooie kinderen.
In Brabant herinneren zich velen
hoe 't verder de minnenden verging
haar welkomstwoord, later zijn vertrek
veroorzaakt door de verboden vraag
en hoe lang hij ondertussen bij haar bleef
alvorens van smart gebroken heen te gaan.
Opnieuw is zijn vriend de zwaan gekomen
met een fraai scheepje als eertijds.
Opdat zij hem zou gedenken schonk hij haar
een zwaard, een hoorn en een ring.
Dan was Lohengrins uur van gaan gekomen
want als naar waarheid door mij verteld
was hij de zoon van koning Parsival
die zich nu langs wateren en wegen
weer naar de kring des Graals begaf.


bron : Bres, Oeroude esoterisch christelijke onderstroom
Hubert Lampo, Bres nr. ?, pagina 24-36.
Erwin Nas - kunst, cultuur & reizen - amerigo , 2017